شخصیت 19، ملک هزرالدین محمد بن مبارک:
در زمان مذکور سلطه مغلان نسبت عداوت که در بین خود خلق کرده بودند و شهزاده گان چنگیزی به چند گروه و دسته تقسیم شده بودند قدرت شان رو به کاهش بود ورفتار شان در مقابل مردم فرق کرده بود و نمی توانستند مانند پدران خویش قتل وویرانی نمایند با برخورد مسالمت آمیز زندگی می نمودند ولی برای توفق طلبی و گسترش دادن نفوذ در بعضی جاها هنوز هم تنش ها و درگیری های بوجود می آمد چنگیزی ها برای استحکام و دوام حکومت مستعمره خویش در بعضی مناطق فعالیت می نمودند ولی در اغلب کوشش میکردند با مردم غور و خراسان از باب صلح و آشتی وارد معامله شوند نسبت فروپاشی حکومت مقتدر ومرکزی چنگیزیان هم مغل ها وهم غوری ها دست به ساختار حکومت های خورد وکوچک محلی زدند که این امر ناگزیر اجتماعی است حکومت های مغل ها قوی تر و از غوری ها طبعاً ضعیف تر بود زیرا تازه دست شان از زیر سنگ جنگ رها شده بود ولی زخم های شان هنوز التیام نیافته بود غوری ها و مردم تولک سعی داشتند تا از برخورد با مغل ها جلوگیری نمایند به تقویه حکومت های نوپای مستقله خویش ساعی بودند بناءً ملک زهرالدین تولکی به پیروی از همین پالیسی ها بخاطر بر قراری روابط به چنگیزی ها معامله کالا داد وستد و به گونه تبادله دو جانبه نزدیک کیک خان مغل رفت تعهدات دوستی وتجارتی را منعقد نمودند.