3- یک مقدار گندم را بعد از پاک کردن و شستن در یک ظرف هموار می ریختند و روی آن تکه نازک را هموار نموده به آفتاب می گذاشتند چند روز پی هم روی آن را آب پاش میکردند تا سبز می شد ازین گندم سبز شده دو قسم استفاده می شد اول نمی گذاشتند سبزی گندم زیاد شود آن ها را از ظرف کشیده توته می نمودند بعداً توسط آهنگ دسته ،سنگ سیر کوب ویا وسیله دیگر آنها را خوب می کوبیدند با آب مخلوط میکردند چند مرتبه آنها را از آب کشیده می کوبیدند و آب مخلوط میکردند که شیرینی آن خارج می شد بعداً به آب آرد اضافه میکردند حرارت میدادند تا پخته می شد به آن سمنک می گفتند سمنک پختن به اکثر ولایات کشور بخصوص در کابل و مزار سابقه طولانی دارد و این کار را بیشتر در اول سال انجام میدهند و این شب جشن سمنک پختن زمان است. دوم گندم سبز شده را بعد از توته کردن به آفتاب می گذاشتند تا خشک شود بعد از خشک شدن آنرا آرد میکردند از آرد آن نان پخته میکردند به اسم نان شیرینک و حلوا جور می نمودند بنام حلوای شیرینک.