| فرزانه فرهمند |
موهایِ گیرمانده به چادر دروغ نیست
با درد خو گرفتنِ خواهر دروغ نیست
یک‌عمر شد برایِ خودم غصه می‌خورم
یک‌عمر شد برایِ برادر... دروغ نیست
بی‌باغ و آسمان به قفس گیر مانده است
هرچند مدتی‌ست کبوتر دروغ نیست
با درکِ مشکلاتِ فراوان، گذاشتیم
پا از گلیمِ خویش فراتر، دروغ نیست
دور از فضایِ دفترم و دور از شما
افتادنم به گوشه‌یِ بستر دروغ نیست
از بس که می‌کشم غمِ این روزگار را
جان دادنم به قسمتِ آخر دروغ نیست