top of page
عشق!
هیچ برجی بلندتر از نامِ تو نیست
نامت همه‌ساله
با مرد‌های زیادی
به ایستگاه‌های فضایی می‌رود
با شهروندانِ مدیترانه
ماهی‌گیری می‌كند
با زنان آبستنِ بنارس
گرسنه می‌ماند
با شاعرانِ رؤیا‌زده،
رؤیا می‌بافد
زیبایی «گلنار»های بی‌شماری را
در دلِ انار وُ«آیینه» می‌ریزد
زمستان‌های غمگین را
برای فروردین و بهشتِ اردی‌بهشت
پُست می‌کند
پس نامِ تو چه‌طور می‌تواند
بالا-بُلند نباشد؟!
در رقصِ بی‌وقفه‌ی زمین نریزد
و جهان را این‌چنین بی‌وقفه
نرقصاند.
#امان_پویامک
bottom of page