ای زمزمه سای ثنای تو زبانها
گردید سراسمیه شوق تو جنانها
ذکر تو بود زاد ره عالم عابد
فکر تو مراد دل عرفان به نها نها
سرمست خیال تو چه دیوانه چه هوشیار
سرخوش بوصال تو جدا گشته زجانها
پرورده نعمائی تو هرمومن و کافر
سرزنده سودائی تو کون است ومکانها
تاکی , ابدالدهر به تحریر درآید
گربگزرد از سر چو قلم جمله بیانها
برطی بیابان صفات تو کمر بست
گم کرد پی خویش برای تو کمانها
موسی صفتان که طلب کرده جمالت
برطور رسیدند زکف رفت عنانها
گوساله پرستان طلب نام ونشان کرد
آخر گه گزشتند ازین نام ونشانها
حیران که چونی ناله وافغان کند ازدرد
این ناله وافغان وراست بیانها