راحل رایومند
بهار یا که زمستان.. قشنگ و غمگینی
گل اسیر به گلدان! قشنگ و غمگینی
چنان درخت خزان خورده ی سرِ کوچه
طلافشان و پریشان، قشنگ و غمگینی
شب است؛ در وسط ابر های ظلمانی
چقدر ای مه تابان قشنگ و غمگینی!
بسان دهکده ی سبزِ عاشقِ خورشید
در آستانه ی باران قشنگ و غمگینی
بسان کلبه ی تنهای پای کوهستان-
-کنار رود خروشان، قشنگ و غمگینی
چنان گلوی عدالت رسا و گلگونی
چنان ترانه ی «بی نان» قشنگ و غمگینی
مرا همیشه به یاد وطن می اندازی؛
تو مثل افغانستان قشنگ و غمگینی