| رمزیه نیازی |

در چشم‌شان تنها نمودی از بدن هستی
در دین و در سنّت، نمادِ سوء‌ظن هستی

باید به تنهاییِ خود عادت کنی کم‌کم
وقتی که مردودِ جهان استی و «زن» هستی

باید حواست جمع باشد؛ آبرو در کف
حتی اگر معشوقه‌یِ آن پیلتن هستی

خیلی عزیزی، دلربایی، محترم، عاقل
تا سربه‌زیر و باحیا و بی‌سخن هستی!

اینجا کلیدِ زندگی «خاموش بودن» هست
اما تو دایم با «چرا؟» دست‌ویخن هستی

آری تناقض دارد؛ این را مرد می‌داند
وقتی برای غربتش بویِ وطن هستی

گویند گندم خوردی از سهمِ مترسک‌ها
تا در سزایش تا قیامت خارکن هستی