top of page
ای که دایم عیب‌هایم را نمودی جستجو
عیب ما بسیار گفتی، از عیوبِ خود بگو
مهر تهمت را به پیشانی زدن آسان نیست
برنگردد آبِ رفته جاودان در جرّ و جو
در قضاوت کردنِ مجرم، مدارک لازمست؛
سینهٔ‌یِ مدرک دریدن ذره ذره، مو به مو
ژِست عاقل را گرفتن، خود فریبی بیش نیست
گنبدی خالی به پا دارد همیشه، های‌وهو
صحن چرکین را صفا دادن، زلالی لازمست
آب ناخالص چه‌سان آید به کاری شستشو؟
خویشتن را برتر از مردم شمردن ابله‌‌یی‌ست
رفعتی انسان شود عریان به شأنِ «فاتقو»
ای که طعنه میزنی «سادات» سالم را مدام
غافل از «ویلُّ لِکُل» هستی و سهمِ عیب جو
می‌نویسم با خط زرّین به دیوارِ خرد
آبرو ریزی مکن ای آنکه داری آبرو
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
۱۸/۱۱/۱۴۰۴
bottom of page