عبدالبصیر فرزند خلیفه عبدالمجید متخلص به باصر حمیدی که درسال۱۳۷۱ ه ش درولایت هرات ولسوالی گذره قریه سیاوشان دیده به جهان هستی گشود وی
دوره تعلمی ابتدایه رادرمکتب چهارکبوترخان ودوره متوسطه ولیسه رادرمکتب خواجه کنجانی.رح.به پایان رسانید ونظربه ذوق وعلاقه ی وافری که به علوم شرعی وفقه داشت وارد پوهنتون اسلامی الغیاس شد ودوره لسانس را در دیپارتمنت فقه وقانون به پایه اکمال رسانید وبنابر تمایل وشوق مزیدیکه درشعروشاعری داشت ازآوان نوجوانی به سرایندگی آغاز کرد واکنون درقالب های غزل مثنوی رباعی ودوبیتی شعر میسراید
نمونه کلام
ای به فدای قامتت این دل بی قرار من
وی چونثار مقدمت دیده ی اشکبارمن
حال خراب من نگردرد و عذاب من نگر
صدر کباب من نگر ای گل نوبهار من
ازمن زار رسته ای عهد وفاشکسته ای
بندجفاببسته ی.ای بت خوش عذارمن
باغ وبهارمن تویی شوخ ونگارمن
تویی
رونق کارمن تویی بندگشازکارمن
خوار وزبون گشته ام مست جنون گشته ام
فطرت دون گشته ام دست توگیریارمن
باصر دل تپیده راعاشق قدخمیده را
ساعرغم رسیده رارحم بنما نگارمن