| علی بیانی |

خوش به اقبالت خداجان! آسمانت تنگ نیست
نان و آبت زهرمار و پیشِ پایت سنگ نیست

با فرشته هم‌نشینی، هم‌زبان و هم‌دمت ـ
آدمِ بدخلقِ کج‌رفتارِ بی‌فرهنگ نیست

بر سرِ قدرت کسی با تو ندارد اختلاف
بادْ آباد آسمانت! کاروبارت لنگ نیست

ربّنا! در عرش، هرشب خوابِ راحت می‌کنی
ناله و فریادِ آتش‌بارهایِ جنگ نیست

دور از آغوشِ مادر، بی‌نشانی کودکی
آه و آتش‌خورده از داغِ پدر، دلتنگ نیست

لااقل آن‌جا ملایک بی‌نژاد و مذهب‌اند
در میان‌شان تعصب از لحاظِ رنگ نیست

کفر می‌گویم خدایا! عذر می‌خواهم، ببخش...
سرنوشتِ ما زمینی‌ها برایت ننگ نیست؟