عیدگل عزیزی
مرحوم ملا عیدگل ولد ملا عبدالعزیز که پدرشان نیز شعر می‌سرودند، در سال ۱۳۰۰ ه.ش در قریه اسکوان ولسوالی تولک ولایت غور متولد گردیده، علوم متداول دینی را نزد علما‌ی دینی در مدارس فرا گرفته‌اند. از همین سبب ملا خطاب می‌کردند و ایشان به تقلید از قبلگاه‌شان شعر می‌سرود که از ایشان بعضی اشعار و دوبیتی‌های بصورت پراکنده در اذهان مردم محل مانده است. سرانجام مرحوم ملا عیدگل در سال ۱۳۵۵ به عمر ۳۵ سالگی به اثر مریضی که عاید حال‌شان گردید، وفات یافتند. روح‌شان شاد و یادشان گرامی باد. اینک نمونه کلام:
نگارم سیم بر باشد گل ای گل
شب و روز با نظر باشد گل ای گل
دو چشما نش بود مثل ستاره
ستاره سحر باشد گل ای گل
یکی افغان صفت با باتُرایه
که نغزک بالا تر باشد گل ای گل
کمان ابرو بلند بالا به پیتو
سیاه چشم به نسر باشد گل ای گل
به تلک بود یک اژدهاری
به تنگی شیر نر باشد گل ای گل
به چشمه میران سرو خرامان
نهال بارور باشد گل ای گل
میان کادرو هم خان بی بیبه
رخش قرص و قمر باشد گل ای گل
به سنگ خلق بود خوبان بسیار
که خوب‌تر سنگ کهر باشد گل ای گل
دهان کشکر هم تا استرآباد
شاهین جان غمزه‌گر باشد گل ای گل
بود در پای او اطلس راه‌دار
به بر سایه کمر باشد گل ای گل
فقط افغان صفت از قندهاره
به اصل خود گذر باشد گل ای گل
رباط زئید بگشتم ای عزیزان
همه از کان زر باشد گل ای گل
به سنگ سفید هم کردم نگاهی
همه تازه‌تر باشد گل ای گل
بود ظلم و ستم در تحت تولک
غریبان در بدر باشد گل ای گل
گلی سرخ و سفید با خواجه‌هایه
که خوب و جلوه‌گر باشد گل ای گل
به سردره بود کبک خماری
نهال با ثمر باشد گل ای گل
مقام و منزلم با اسکوان است
که میراث از پدر باشد گل ای گل
الا عیدگل سخن را مختصر کن
که دنیا در گذر باشد گل ای گل