فضل الرحیم فایق
فضل الرحیم فایق، فرزند فضل الرحمن و ولد ملا محمد اکبر، باشنده اصلی قریه کادرو ولسوالی تولک ولایت غور، یکی از جوانان فعال، خوش‌ذوق، با احساس و دوراندیش این منطقه است. ایشان تحصیلات ابتدایی را نزد پدر کلان خویش فرا گرفت و سپس علوم دینی را نزد استادان چیره‌دست و علمای دین در مسجد محل آموخت. پس از آن، شامل مکتب ابتداییه کادرو شد و تحصیلات متوسطه را در لیسه سید عبدالله علوی تا صنف دوازدهم به اتمام رساند و با کسب اول نمره عمومی در صنف دوازدهم شناخته شد.

پس از سپری نمودن امتحان کانکور، فضل الرحیم فایق از پوهنتون بادغیس در رشته اقتصاد فارغ گردید و با درجه عالی موفق به اخذ مدرک شد. وی وظیفه مقدس استادی را به دوش گرفت و همزمان، با ذوق سرشار خود، اشعار دلپذیر و عاشقانه می‌سراید.

نمونه‌هایی از اشعار ایشان:

**به مناسبت روز جهانی زن – هشت مارچ:**
دختری دهکده افسونگری دوران شده باز
مست و مغرور چو آهوی بیابان شده باز
عشوه‌ها می‌کند هنگام ترنم گل ناز
نازنین ناز کنان مست و خرامان شده باز
میوه باغ بهشت است همان گوشه لب
خدای ده ما، دشمن یاران شده باز
گوشه چشم نگر سوی غریبان زمان
خرمن زلف تو اینک چه پریشان شده باز
گذری کن تو ز الطاف و کرم جانب من
صنما خاک رهت سرمه چشمان شده باز
التفاتی بنما یار قدیم از سری لطف
عاشقت کشته آن تیر دو مژگان شده باز
هشت مارچ است گلم بر تو مبارک بادا!
تپش قلب، برای تو شتابان شده باز
مکتب و مدرسه ناید به کار منی زار
فایق از مشق و قلم سخت گریزان شده باز

**خیالات و توقعات:**
مهلقای خویش دیدم نیمه شب در بسترم
مهو گشتم تا که دیدم قامت ماه پیکرم
تا نظر کردم دمی در صورت چون ماه او
برد جمله فکر و ذکر و عقل و هوش را از سرم
عشوه کرد و ناز کرد و کرد تبسم نازنین
شاد گشتم تا که دیدم شاه صنم را در برم
نیست تعجب گر شوم هم منزل فرهاد و قیص
کس ندیده در جهان مانند آن نیلوفرم
ظلم‌ها کرد با دو چشم خویش به حقم آن پری
نیست ظلم هتلر و چنگیز و چو آن ستمگرم
فایق خسته نگنجد وصف لیلا در سخن
کاش می‌شد لحظه باشم کنار دلبرم

**نبرد عشق:**
یار را از روی نازش من نوازش می‌کنم
بهر دیدار رخش هر دم نیایش می‌کنم
دردیار غربت هستم، نیست لیلایم به بر
در غیابش روز و شب خود را نکوهش می‌کنم
بهر آن لحظه که بینم نازنین را نزد خویش
چون هامون سوی کوی او گرایش می‌کنم
فایقم، نالایقم، ناکام، عشقم
دوستان در نبرد عشق، دشمن را ستایش می‌کنم

فضل الرحیم فایق با این اشعار، عشق، احساس لطیف و نگاه عاشقانه خود را به زیبایی در قالب شعر ارائه کرده و همزمان با فعالیت‌های علمی و آموزشی، نقشی مهم در گسترش فرهنگ و ادبیات ولایت غور دارد.