قاضی صاحب حبیب الله باهر از قریه کاریز دای ولسوالی تولک ولایت غور بوده اند ،ایشان شعری را برای قاضی صاحب گمنام سروده اند که مبین علاقه ایشان به اهل سادات میباشد :
مژده ای دل که چنین نامه زیبنده اثر
آمد از جانب عیسی دم فرخنده سیر
رهبر ومرشد خلق از نجبا زاده نجیب
به شیم همچو ملک هست به سیمای بشر
با شریعت زهی کافی بطریقت وافی
چه موافق بود ایدوست بهم شیر وشکر
به مروت به فصاحت به ملاحت مشهور
هست عالی نصب وسید و پاکیزه گهر
مشعل و شمع و سراج بود از یک مصباح
بلکه پر نور تر از زهره و از شمس وقمر
زهره احمد شمس محمود قمر عبد الله
هر سه کوکب متولد شده عیسی است پدر
سبط سلطان جهان زبده اولاد نبی
آنکه از هیبت او سنگ مسماست بکر
آنکه از خواجه انصار ز غیرت آبی
کرده از چشمه آلوچه باسفرز بدر
غائبانه ز دعاهای شما ای مخدوم
فضل باری شد از درد شفا یافت پسر
(باهرا )گر تو غبار کف اولاد نبی
سرمه چشم نکردی نشود تیز بصر