نایل لاجوردین‌شهری
در هر قفس، تخیّلِ فریاد ممکن است
یعنی خیالِ بودنِ آزاد ممکن است
تردید نیست این‌که شکستی تو بال و پر
پرواز در تفکرِ آزاد ممکن است
تقریرِ هر پرنده چو یک لکه‌یِ درشت
بر دامنِ تهاجمِ صیاد ممکن است
افتادن و شکستن و مردن به باغِ گل
هر لحظه از تطاولِ این باد ممکن است
این‌جا، به عمقِ مَجمرِ آزادیِ بیان
گفتارِ مفت و شکوه ز افراد ممکن است