یوسف نوری
عزیزم، پرنده گناهی ندارد
به‌جز آسمان، سرپناهی ندارد
سوای پر و بالِ خسته و زخمی
پرستوی دریا گواهی ندارد
غرورِ بلند و تنِ لاغرش را
به ایران و توران سپاهی ندارد
خزان را دل‌انگیز و زیبا نبیند
کسی که غمی در نگاهی ندارد
بلادیده از باد و باران نترسد
از آن شب بترسد که ماهی ندارد
الهی گرفتار غربت نگردی
که شامِ سیاهش پگاهی ندارد
رسیده به شهری که آتش گرفته
به شهری که حتا گیاهی ندارد