عارف چاه آبی

عارف چاه‌آبی

قدت در جلوه‌ای شوخ ستم‌بنیاد می‌لرزد

ز انداز خرامت قامت شمشاد می‌لرزد

به استقبال فوج خوش نظامی‌های مژگانت

سپاه از كشور چین تا به فیض‌آباد می‌لرزد

خدنگ ناز را در زه كشد وحشی غزال من

چو شاخ گل، كمان در قبضۀ صیاد می‌لرزد

اگر بر كشتن این بی‌گنه روز كمربندی

ز آه دل به دستت خنجر فولاد می‌لرزد

نه تنها حسن او تسخیر كرد عارف بدخشان را

ز اقلیم ختن تا خطۀ بغداد می‌لرزد

ندارد وارثِ عارف که روزی دامنت گیرد

چرا تیغ ستم بر دستت ای جلاد می‌لرزد