بیدل فنای مطلق

با سپاسگزاری فراوان از بارگاه رب العزت جل علا شانهُ

ثمرهٔ یک دهه پژوهش ، انتشار کتاب ( بیدل فنای مطلق ) است که خبر مسرت بخش چاپ آنرا عاجزانه به سمع دوستان گران ارجم میرسانم :

از کتابِ آرزو ، بابِ دگر نگشوده ام

همچو آهِ بیدلان ، سطری به خون آلوده ام

اینقدر یارب ، پرِ طاوسِ بالینم که کرد

بسته ام صد چشم ، اما یک مژه نغنوده ام

امروز با احساس خرسندی و سپاس به درگاه خداوند متعال جل مجدهُ ، از تکمیل کتاب ( بیدل فنای مطلق ) خبر می‌دهم . اثری که نگارش و پژوهش آن ده سال از عمر مرا به خود اختصاص داد .

ده سال شب‌زنده‌داری ، مطالعه ، تفکر ، تحقیق و تلاش پیوسته ، ده سال هم‌نشینی با اندیشه‌های ژرف و تابناک جهان شگفت‌انگیز حضرت ابوالمعانی میرزا محمد عبدالقادر بیدل رح که در این راه ، قلم را رها نکردم و در برابر دشواری‌های پژوهش ، صبر و شکیبایی را پیشه ساختم . زیرا باور داشتم شناخت اندیشه های عرفانی ابوالمعانی میرزا بیدل رح ، که بازتابِ از تجلی معرفت بوده نیازمند تأمل ، حوصله و سال‌ها کاوش است .

ایجادگر و خلق شدن این اثر ، (بیدل فنای مطلق) باساس مطالعهٔ آثار گرانبار ابوالمعانی بیدل بخصوص غزل‌های عرفانی و فنا صفت ذیلِ خود ابوالمعانی بیدل می باشد :

زندگی ، تمهید اسباب فناست

ما و من افسانهٔ خواب فناست

و یا :

نمی گنجم به عالم ، بسکه از خود گشته ام فانی

حبابم را لباس بحر ، تنگ آمد به عریانی

و یا :

نه وحدت سرایم نه کثرت نوایم

فنایم ، فنایم ، فنایم ، فنایم

و بویژه این غزل عالی و مطلق :

ما سجدهٔ حضوریم ، محوِ جناب مطلق

گم گشته همچو نوریم ، در آفتاب مطلق

در عالمِ تجرد ، یارب چه وا نماییم

او صد جمالِ جاوید ، ما یک نقاب مطلق

بیدل به رنگ گوهر ، زین بحر بر نیاید

آبِ مقیدِ ما ، غیر از شراب مطلق

امیدوارم ( بیدل فنای مطلق ) بتواند دریچه‌ای تازه به شناخت اندیشه های ناب ، عرفانی و جهان بینی معنایی ابوالمعانی بیدل بگشاید و سهمی هرچند کوچک در پاسداری از میراث گران‌سنگ ادبی و فرهنگی ما داشته باشد ، چون حاصل ده سال عشق ، اندیشه و پایداری است .

با سپاس ممتد و بینهایت از خداوند بزرگ جل جلاله .

محمد ابراهیم زرغون

نویسندهٔ کتاب ( بیدل فنای مطلق ) و مسئول انجمن کلتوری مولانا و بیدل ، در کشور شاهی ناروی