top of page




هارون بهیار
کاش باشم بیشتر در بیکران روحِ من بگذار سر در بیکران مثلِ ماهیهای اوقیانوسها هستی از خود بیخبر در بیکران مثلِ قطره، مثلِ موج و مثل باد میکنی از خود گذر در بیکران ناخودآگاهی، خیالی، حیرتی با تو میچسپد سفر در بیکران نیستی و ترس من این است که باز باشم دربدر در بیکران سوی چشمانت ببینی کافی است تا بیندازی نظر در بیکران در کنارم ناکجا افتاد راه کرد احساسِ خطر در بیکران صد شب یلدا گذشت اما، نشد شام گیسویت سحر، در بیکران دوست داری بیشتر باشی فقط غرق باشی هرقدر در بیکرا
نویسنده: مدیر سایت
1 min read


شعری از هارون بهیار
پهن کرده گیسوانت خرمنی را بین ما گونههای تو کشانده گلشنی را بین ما از حسودی آمدم یکراست پیراهن شدم بلکه نگذاری دگر پیراهنی را بین ما...
نویسنده: مدیر سایت
1 min read


شعری از هارون بهیار
جا ندارد عاشقانه در جهان اعتراض هست اینک شعر و موسیقی زبان اعتراض نان خاموشی نخواهد خورد با سرخوردگی میخورد آزادگی همواره نان اعتراض تا...
نویسنده: مدیر سایت
1 min read
bottom of page

