سوما رووفی

سوما رووفی

نگاهِ زندگی از بی‌کسی‌های دلِ تنها نمی‌داند

زبانِ عاشقی از واژه‌های شاید و اما نمی‌داند

ندای معنویت، یا که معنای محبت چیست، باور کن

کسی‌که ریشه در عشقش نباشد، معنیِ این‌ها نمی‌داند

بیا با هم بیاموزیم آیینِ محبت را ز باران‌ها

که می‌بارد، تفاوت بینِ دشت و دره و دریا نمی‌داند

اگر بر ظاهرم دیدی، گمان کردی که خوشحالم وَ می‌خندم

دقیقاً مثلِ آن کوهی که می‌گیرد؛ ولی دنیا نمی‌داند

گناهم مهربانی بوده، باور کن به جرمِ عشق می‌سوزم

هوای گریه دارم مثلِ بارانم، کسی این‌جا نمی‌داند

و من در خوابِ خود دیدم تو با من مهربان بودی، فقط این را

ضمیرِ ناخودآگاهم حقیقت بوده یا رؤیا نمی‌داند