به دگروال استاد امین الله خان

هر که آمد زیر سقف این فضا نیله گون
میرود زین خانه بی در به بام بی ستون
گویم از استاد دانشمند امین الله امین
بود او دانشور و دانای هر علم و فنون
شد تولد در هزار و سه صدو بیست ویکم
در دیار قریه کوهست مسمی در هرون
نیک خٌلق و نیک سیرت بذله گوی وپر لفاز
مجلس آراء و هنرمند بود او از حد فزون
شصت وسه سال بود عمرش پر بها و پر ثمر
خدمتش در حربی بتو نحی بود تدریس فنون
در رتب بود آن دگروال مجرب بی بدیل
لیک بی پروا بسازد برگ این دنیا دون
رحلتش در یکهزار و سه صدو هشتاد و چار
در دیار پشتون زرغون وان ده بودش سکون
داغ بر دلهای جمله باالخصوص بر دوستان
ماند از آتش همه را کرد قلب پر ز خون
روز وشب گویم به بخشایش خداوند کریم
اجر ده بر اهل و اولادش به عقبا هم کنون
خاطراتش حک گشته بر دل «نادم» یقین
همچو خط سنگ لوحش می درخشد نیست چون