تا ابد

تا ابد
گل خوشبو گل شبو گل ریحان صنما
یار عصری گل شهری مه تابان صنما
عطر روسی که زدی چهره نمایان کردی
خلق عالم همه بر حسن تو حیران صنما
برس نیلونی ز جاپان و کریم از ایران
دهنت کردی صفا هم رف دندان صنما
منی هجرت زده ات بی سرو پا گردیدم
از پریشانی زلف تو پریشان صنما
نگهت زلف بهم پیچ معطر سایت
گرم دارد بخدا رونق خوبان صنما
از شمیم سر زلف ولب خندان نگر
مستم از بوی توهم از لب خندان صنما
گهی از نازو کرم بستی بسر پرده گل
گهی سر لوچ ومعطر همه برجان صنما
گهی کاکل به چپ اندازی وگه بین کمر
چون تو آزاده خدا داده چه ارمان صنما
چه شود گر بنوازی منی شیدای غمین
به تبسم چو گوهر از لب مرجان صنما
مژده آورد صبا گفت خرامی سویم
جا دهم من قدمت بر سرو چشمان صنما
«نادما» شکوه مکن آنچه رسید از ایام
تا ابد بسته زنجیر منم ای شه خوبان صنما