دوشیزه زهره

خواهرم شعر روان تو بود باغ جنان
تابش معنی شعر تو چو خورشید جهان
شاعر نادر سخن غور عزیز
زیب دارد بتو گویم سرو سرتاج زنان
حسرتا گوهر ومستوره ومهجوره برفت
وارث هر سه شدی در سخن وشعرو بیان
افتخار وطن است بر تو ز اشعار نیکوت
شعر باشد بهمه عصر وزمان فخر زمان
غور را زنده نما در غزلت بار دگر
تا زنان فخر نمایند بتو وشعر روان
خرم و خوشدل ازانم که بگلزار ادب
تو و (عنقا) دو کبوتر چو دو چشمم پران
جای مستوره دگر پر نشود لیک بود
شعر و گفتار تو آغاز گر مهر عیان
نیست مهجوره و گوهر که کنند فخر ولیک
روح شان شاد شود بر تو و بر نسل جوان
غور را مهر هنر وعلم و ادب میخوانند
قصه ها راست بود غور بود شاه جهان
خواهرم (زهره) ترا کرده تخلص «نادم»
تا بماند اثر و نام تو بر قوم و خویشان