سخن
سخن
هر سخن را گر بود نفعی بگویند مرحبا
مرحبا بر نظم موزون کلام پر بها
حرف را سنجیده گفتن سفتن دُر گفته اند
حرف با معنی بود بر اهل دانش دُر نما
صید دلها می شود در حرف نرم و پُر نمک
ورنه باشد بی اثر در گوش چون باد صبا
ناله بلبل که دردی نیست سروی سخن
زین سبب شیرین سخن گفتند او را بیدغا
در سخن شرط هست اهل مجلس در وقت و زمان
نیست لایق بهر هرکس هر سخن در هر کجا
گر نباشد در سخن از اهل دانش مُحبتت
یا نباشد نغز وشیرین هست صوتی در فضا
بذله گفتن نیست در شان خردمند ای عزیز
حرمتت کم میشود یا برتو گویند بی حیا
نرم وآهسته سخنران همچو باران پر ثمر
گوش را مخراش از امواج صوت پُر صدا
در سخن گفتن تعمق کن اگر داری هدف
بی تفکر می رود تیر سخن اندر خطا
گفتن بسیار دارد ذلتت را در قبال
کم بگو تا سامعین دانند به قول بر ترا
چون بهایم هم خموشی کار زشت وبد علتست
در بیان باشد زبانت نعمت از فضل خدا
من سخن را در سخن سرداده ام در انجمن
از گل وبلبل چه گویم قصه های ما مضی
زور و زر شمشیر وخنجر مشکلی نگشوده است
در سخن سحر مبین است می گشاید عقده ها
هر سخن بر زعم «نادم» نیست معقول ای عزیز
آن سخن باشد سخن کو نفع دارد بی حصی