شفا

شفا
عرق اندر رخ آنماه تابان
به شفافیست چون اشک یتیمان
عرق اندر رخ دلبر چو سیماب
ببرگ گل چو شبنم گشت لرزان
عرق چون ژاله های نرم نوروز
سفیده کرده است رخسار جانان
عرق اندر تجسم دانه دانه
بود خال رخ آنشاه خوبان
عرق از گرمی رخسار گرمش
چو شبنم در شعاع مهر میدان
عرق چون قطره های عطر وعنبر
معطر کرده حول وحوش یکسان
عرق چون آب کوثر می نماید
ویا آب حیات اندر ز نخدان
عرق این گوهر نایاب عالم
بدور گردن بیضا است مرنجان
عرق بالای زلف عنبرینش
کواکب ریز کرد شام غریبان
عرق گویم ویا لعل بدخشان
بهائی خون جان مستمندان
عرق این داروی بی نسخه باشد
شفا درد جان دردمندان
اگر یکقطره «نادم» را چشانید
تن جان رفته ام گیرد دو صد جان