علم وادب

علم وادب
علم و ادب است بما چو گوهر
گر لطف کند کریم داور
گر علم و ادب ترا نباشد
چون نی که نه سایه دارد و بر
تاج که در اوست فخر عالم
این تاج گذر بتارک سر
هرجا که روی عزیز باشی
علم وادب است چو شیرو شکر
اخلاق حمیده خلق نیکو
هم عقل و خردست جملگی زر
جسم تو بجز عرض نه چیزیست
ادراک و کمال تست جوهر
شیرین سخن وملیح خوش رو
بیگانه ز جور وظلم و از شر
خواهی که شوی عزیز مردم
از راه وفا و جود مگذر
صدیق وامین و معتمد باش
مقبول شوی بشرح انور
هر کس که ندارد این نعم را
خار است وحزین دراز ابتر
یارب نظری «بنادم» انداز
تا جمله شود به او میسر