مادر وطن

مادر وطن
صد پاره بود پیکر زیبا وطن من
آغشته بخون گشت خدایا وطن من
هر روز هزاران بم و راکت بسرش ریخت
یک لحظه نیاسوده به شبها وطن من
کو حشمت وکو دبدبه وفر و جلالش
خونین جگر رفته به یغما وطن من
کو سبزه وکو باغ وبناهای عظیمش
گوئی که عوض گشته بصحرا وطن من
از مکتب و از علم وتمدن خبر نیست
نومید ازین روست بفردا وطن من
یک آه جگر سوزی بهنگام سحر گاه
نگشوده گره سوخت بغمها وطن من
در روی زمین از ملل متحد است نام
زین وحدت بیهوده مجزا وطن من
مادر وطن است نام وطن در همه گیتی
صد داغ ستم دیده ز ابنا وطن من
از آتش و از دود و غبار غم واندوه
یارب ز کرم ساز مصفا وطن من
صلحی بمیان آرد دگر ختم نما جنگ
برهان ز غم جمع بلاها وطن من
در روی زمین «نادم» حیران تو نبینی
حل ناشده این رمز ومعما وطن من