ملاطه

ملاطه
بشنو تو گل نسرین این ناله شب گیرم
من مرغ شکسته بال در زلف تو زنجیرم
با جمع پریرویان در چشم همه عالم
یکتا به جهان باشی دُردانه شیرینم
تا حسن ترا دیدم آشفته شدم شیدا
غم خرج وفراقت کار گردیده به تقدیرم
جز جور و جفا هرگز کار نکنی با من
از عهد وفا داری هرگز نه بتردیدم
با تیغ دو ابرویت آندم تو هلاکم کن
ثابت بنما جانا بر من همه تقصیرم
غم های تو بر قلبم بنائی تمدن شد
زد خشت فراقت را ملاطه به تعمیرم
بر گشته ز من طالع چون گشتن مژگانت
آن زلف دو شهمارت پیچیده به تهدیدم
با صبر ورضا باشد تفویض منی شیدا
از آیه صبر ای جان بر گوی تو تفسیرم
در خواب سحر دیدم دست تو بدستم بود
با سوی چمن رفتیم بنمای تو تعبیرم
ز ابروی کمان تو زلفین سیاه تو
آیا چه کنم جانا بر قید دو زنجیرم
آی تو اگر یکدم بر تربت این «نادم»
گر خاک بود جسمم بر راه تو برخیزم