نفی وثبوت

نفی وثبوت
زمین و آسمان باشید گواهم
زجان ودل بر آن مولا غلامم
نتابم سر ز فرمان که داد است
خداوند کریم و مهربانم
به بخشا بر من از روی محبت
امید عفو دارم توبه گارم
به غیر از معصیت کار نکردم
بنا فرمانیت شد روز و شامم
اگر سهو وخطا کردم ویا قصد
غفور و قادری گردان عنانم
بسوی خود بخوان این زار مضطر
که تا گیرند به گیتی نیک نامم
مرا قلب پر از ایمان و اخلاص
به بخش از لطف خود پروردگارم
زبانم را بذکرت ساز مُعتاد
ز رحمت ای خداوند جهانم
به نفی غیر واثبات خود از لطف
بیاموز این دل زارو زبانم
بود نفی وثبوتت اصل وحدت
ازین وحدت بود راه نجاتم
اجابت کن دعای «نادم» زار
که محزون ومزاب و دلفگارم