نوای صلح

نوای صلح
به جنگ افروزی ای فرد بد اختر
فشاندی عالمی را خاک بر سر
بسا گل غنچه های نو شکفته
بدست جور وظلمت گشته پرپر
بهر جا فتنه بر پا کردنت چیست
چرا انگشت می کوبی بهر در
ز هرکشور ز حرصت نفع خواهی
بمیدان طمع آخر دهی سر
شوی پامال عجب و خودسری ها
نهی پایت اگر از این فراتر
همی خواهی ز حرص از جاده زور
مطیع خود کنی هم بحر وهم بر
ازین بحر عظیم پر طلاتم
نخواهد شد نصیب لعل وگوهر
بشر را حق بهبود حیات است
نخواهد برده گی زور یا زر
رها کن دامن خلق از چنین وضع
ازین عزم کثیفت زود بگذر
شود بازار استعمار کاسد
بزور و بازوی سر بازو افسر
ندای صلح وامر عاقبت ساز
طنین انداخت در گیتی سراسر
نکرده گر بجنگ افروز تاثیر
که گوش حق نیوش او بود کر
ندای صلح «نادم» چون کبوتر
به گیتی بهر آرامش زند پر