پند ناصح

پند ناصح
میل با سوی پری رویان غلط باشد غلط
دادن دل با کف خوبان غلط باشد غلط
آن تبسم های شیرین نگار کینه دل
گر گوهر میریزد از مرجان غلط باشد غلط
با رخ چون شمع آن پیوسته ابروی کمان
تا نمودم من هوس ایجان غلط باشد غلط
روز اول رخنمائی شیوه هر مهوش است
در نهایت وعده و پیمان غلط باشد غلط
بعد از تسلیم دل وجان گر پشیمانی کنی
گریه و شور و شر و افغان غلط باشد غلط
پند ناصح گوش کن الفت مگیر بر مهوشان
چون وفاداری ز جمع شان غلط باشد غلط
حال جوئی های خوبان نیست از لطف وکرم
جان سالم بردم چوگان غلط باشد غلط
چشم امید وفا پاداش عهد اولین
پور حیران زان سیاه چشمان غلط باشد غلط
منزل عشق است طولانی چو صحرائی امید
رفتن اندر سوی این میدان غلط باشد غلط
آن فرید عصر ودوران گاهی آید سوی نو
«نادما» از حال تو جویان غلط باشد غلط