کف نانی

بجمع خوبرویان ای تو شاهی
نوازش کن فقیر وبی نوائی
گذشتم از سر نام ونشانم
گرفتم جمله اسباب گدائی
چو سایل بر درت استادم ایدوست
کف نان نمی چای گر آری
بامیدم ز الطاف عمیمت
بنازو غمزه با سویم بیای
به تسکین دل مشتاقم ای مه
چو خورشید جهان رخ را نمائی
به تشریف قدومت سرو آزاد
فدایت میکنم هر چه بخواهی
ندارم جز نفس چیزی شیرین تر
که اندازم به پاهای گرامی
اگر ای مطلب روز وشب من
به بیداری دمی سویم نیای
همی خواهم شبی شوخ شکر لب
سحرگاهی به خواب من در آی
اگر حاصل نشد این آرزو هم
ز بیدادی تو مسرو خماری
اجازه ده که تا نامه نویسم
کنم تعریف و توصیف جدای
بداغ نامرادی سوختم من
تو ای نور دو چشمم بی وفای
ز وی تیر جفا در قلب خونم
که غرق خون خود گشتم چه دانی
بیا از خون «نادم» شاه خوبان
کف پا را بکن جانا حنائی