الفنامه دوم مخمس در نعت النبی "صلی الله وعلیه وسلم":
یک الفنامه بـــــنام تـــــو نمایم انــشا (الف) اول بـوجــــــود آمـــــده کُل اشیا
(ب) برای تو خدا کرده جـــهانـــرا پیـدا (ت) ترا تربیت از جــانب خـــود داده خدا
(ث) ثنائی تو ثـــواب است وعـبادت بـــرما
(ج) جبریل امین حامل وحـی است وکلام (ح) حــرام است که تغـــیر دهـد بر پیغام
(خ) خلایق همه بر امر تو ســــازند قـیام (د) دارند به شرع تـــو تمامـــی اقـــدام
(ذ) ذکر تو نمایند همــــگی صبح و مـــسا
(ر) رمـــــوزیست مـیان تو و خلاق بحق (ز) زمــین زیب و ز فــراز تـوگرفته مطلق
(س) سوای توچنین کی شده برحق ملصق (ش)شب چارده از کلک تومه گشته دوشق
(ص) صلــواة زما بــــر گــــهر پاک شـما
(ض) ضایع شده عمر همه مردم بـــهوس (ط) طلب گار بـآن روضـــه پاکت هرکس
(ظاست)ظاهـرکه مرا تابه بدن هست نفس (ع) عار است بـــمن تا که ننالم چو جرس
(غ) غیر از سرکوی تو محل نــــیست مـــرا
(ف) فـدای تو سرو مال و دل و جان سازم (ق) قـربان تــو من مــذهب و ایمان سازم
(کاف) کـــی از حـرمت رو به بیابان سازم (ل) لب را به ثنائی تــــو نـــوا خان سازم
(میم) مــــردن به از آن گـــر نســـتایم ترا
(ن) نماند است بمن قوت وطاقت پس ازین (واو) وای اگر نکنم خدمت و طاعت پس ازین
(هـ)همین به که کنم صبر و قناعت پس ازین (ل) لاچار کنم خوف ونــــدامت پس ازین
(ی) یکی کلب سر کوی تو حـــــیران بوفا