ای آنکه چشم عالمیان بـــر عطای تُـست امروز هم تو شاهی و عالم گدای تُست
هــم ســایـــه الـــه و هم دست قـدرتی برهر چه او رضاست رضایش رضای تُست
ای یک دو روز عـــدل تــو بر روی روزگار بیشک خوشست زانکه سبب بربقای تُست
دستت چو میرسد عمل خــیر پــیش گیر و از فعل بدگریز که فرصت بجای تُست
رای جـهانــیان وسلاطــین این جــــهان چون طفلکان بفکرت تیزی رسای تُست
همواره گــر ز تـــو بـرعـایا رعایت است آنهم خوشست زانکه رضای خدای تُست
بر اهل علم و فضل عنایت مـــــکن دریغ که این ها براه شرع نبی رهنمای تُست
بر آنکه جـــور دیــده و مظلوم و بینواست پرداخت ها نمای که این مدعای تُست
مخصـــوص اگـــر بـجانب حـیران نظر کنی
عـین ثــــواب دان کـه وردش ثـــنای تُست