ایشاه که کابل بــتو شد مـــلک مـــورث هـم ارث تو گردید نه بر غیرک یورث
بنیان رفیعش چـــه مــــثمن چـه مربع نه قابل کــسر انــــد کــثلاث مثلث
این خانه دیــرینه شاهـان قــــدیم است یارب نشود منزل هر هـرزه ومـحدث
چون بحر عظیم است که بگـرفته جهانـرا کـــی مـیشـود او بر دهن کلب ملوث
ایـن مملکت پـاک نـــژادان رفــیع است کی هست سزاوار به اوبـاش و مخنث
این جای امـیران و ســلاطین بزرگ است لایسکن و جز وارث شان فیه نه یمکث
هر هرزه خیالی که کـــند دعـوی شاهی ماگــــوش نگیریــم الـی ما یتحدث
یارب تو بمحض کرم خــویش نگـــهدار از مــــکـرو فـــسون کار لئلایتنفث
حیران بجز از مدح و ثنای شــهی کابل
گر گفت سخن،است یقین خارج مبحث