ایکه جـور از تو بگیسو چو غسق از مصباح دست جـود تو بهر مغلق مطلق مفتاح
جمله اشراف مـــلل با همه اعـــیان دول از تو خواهند اجازت زتو جویند صلاح
گاو مــاهی شــود از ضربت تیغت مجروح ماه را می بزه سازی تو بسر های رماح
ربع مسکون شـــود ازنعـل سمندت سرمه تا بـــچـشم فلک او را بــرساند ریاح
صید از تیری تـفنگ تــو نگـــــیرد آرام مگرش سوی سماوات رود چون ارواح
بسکه خوف تو به بحر و بر دنیاست محیط شیر دربیشه هراسان و بـدریا تمساح
ضبط وربط تو بحدیست که از مــیوه غـیر که تواند که برد برسر خود یک تـفاح
چونکه رای تو به بسیاری خـلق است کنی بین پیر فلک وذال زمـــان عقد نکاح
گر بجز مدحت تو کرد تـکلم حیران
خون او میشود اندر حسب شرع مباح