ایــــشاه بلــــند اختر و سلطان جهانگیر انجم حـــشم ومهر خدم معجزه تد بیر
فرمان تو چون تـــیر قــضا جـائـز و نافذ بروی نشود نسبت تقـدیم نــــه تاخیر
خیاط ازل دوخـــته بـــر قامت ســـروت ایــن جـــبه شـاّهی بسر سوزن تقدیر
بد خواهی تو در قـــبـضه اقـــبال تو آید مـــغـلـول و مقید بهمه حیله و تزویر
بد گوی ترا جـمله لــــباس است ز آهـن پیــــچیده سروپاش بـــزولانه و زنجیر
گردیده زتیر تــــو دل خــــصم مـشبک هم گشته ز شمشیر تـو بر تانیه تسخیر
آنکس که هوادار تو بر عــیش و تــــنعم هـرکس که نه برکار تو دلخسته ودلگیر
گر جمله جهان مدح تـو گـویند همه عمر اوصـــاف تــــرا راست نیارند به تقریر
حیران اگر از مدح تو خاموش نشیند
تحریر غلام است بوی از پــی تکفیر