خط شعری عنوانی عبدالروف
عــــــین تــــــو زعـــــین مـــهربانی ایــــــن جسم مراست همــچو جانی
با تـــو بـــــجان خــــــــسته مـــــن بنشسته بـــــــرای دلــــــستــانی
دال تـو دوام بــــــــــــــهر قـتـــــلم سر بـرده فـــــرود چــــــون کمانی
را تو ربـــــــوده عـــــقـل وهـــــوشم انــــداخت مــرا بـــه ناتــــــــوانی
آن همــــزه تـــــــو بــــــــغمزه و ناز بی شــــعبده نیست یکـــــــــزمانی
واو تــــو کــــه والــــــی دل مــاست کــــج کرده کــــلاه چـــون کـیانی
فای تـوکه فــــــهم از سرم بــــــــرد ارزان بــــتو باد نــــــو جـــــــوانی
حـــــیران غــریب را مــــدد کـــــن
الـــــحال اگــــر تــــــو مـی تــوانی