در نعت خلیفه اول ابوبکر صدیق "رض"

بعد از وفـــــات خــتم رُسُـل خــتم انبیاء بــــر شــاه راه دین شده بوبکر پیشوا
آن جان نثار ســید بـطـحا زصـــــدق دل آن یـارغــــار احـــــمد منظور اذهما
حرا نشین ز ترس عــدو با رســـــول پاک صــــحرا خــــرام هـمره پیغمبر خدا
گه دست خویش بر دهن مـور مــی نــهاد گه پای خــود گــذشته بدندان اژدها
یار آن بــود که از ســـر فــرزانـــگی کند بـر راه دوست جان وتن خویشتن فدا
صدیق اکــــبر است یقین مـهر شـاه دین صـدیقه دخـترش حرم پاک مصطفی
تصدیق داد هــر دو بـــمعراج احــــمدی بـــــر آنـچه دیــده بود بدربار کبریا
بعد از نبی بامر خـلافت مقدم اوست
اولی واقـــدم است باصحاب مجتبی