رساله امانیه
الحمد لمن جعلنا من اهل الاسلام والایمان، وباعدنا من حزب الکفر والخزلان ،فاُبشر اهل الایمان بالفردوس والجنان ، وانذر اهل الکفر بالنار والنیران ، فسبحان من لایمُرُ علیه زمان ولایحیط به مکان، هوالذی خلق الانسان وعلمه البیان، ابدع الکونین من الانس والجان ،لاَن یعبده ای یعرفونه حق العرفان، فهو احرای ان یکون معبوداً کما قال فی القران، و اولی به ان یکون محموداً بالسان والجنان ، والصلواة علی سید المرسلین، خاتم النبین ، شفیع المذنبین ، حبیب رب العالمین محمد مصطفی ، رسول مجتبی ، علیه افضل الصلواة والتحیات ، سلم علیه وآله وصحبه اجمعین آمین ثم آمین.
فبعدالحمد لولیه والصلواة علی نبیه قدوجب علینا مدح سلطانناالعادل وامیرن الباذل الذی ترنم لمدحته العنادل وتغنی لشوکته البلابل الذی لاذل قباصرة بسدة قصره فایدالله من استنصره بنصره الذی لازال الرعتیه فی رعایته ومابرح من استحماه فی حمایته الذی مارأی العین الزمان که ازمان سلطنته وما سمع اذن الدهر که ارکان دولته الذی لاح الواح الاشتهارات من کمال انتظامه وراح ارواح الانتظمات من اتصال احتشامه واضأبضوء جناته واناربنور برکاته عجائب المتولی وصم اذن المخالفین من مهایب جلاله وبکم لسان المعاند ین من غرایب کماله قدموج بحارافضاله وانهار کرمه حتی صارعامت الملکت کالعبید فی خدمته الی ان صارالسادات والعلماء ذی وظائف وافرة والقضات والعظما من الخوانین ذی مواجب مکاثرة ورئوس انتظام والافواج من العساکر ذاعطایا کاملتاً وخلفا الملکته وحفاظ القرآن والمدرسین والطلبته شاملتاً وخطباءالمساجد وارباب المحلان مع اهل الکسبته صارو ذی عزت وحرمته. اللهم اخرجنا من ظلمات اللیل الشک الداج بحرمت سید الانبیا صاحب اللولاک والمعراج یاربی قلوب الخلایق بیدک نواصیهم الیک التجئت وتوکلت علیک . فشرعت بمدح سراج الملته والدین انشده الحیران موسوم بسیدشمس الدین عفی الله عنه آمین.

سلطنت ای دوستان از فضل یـزدان است و بس
پاس این دولت ز چیست از نور ایمان است و بس
حفظ مـلت حفظ دولت خوی سلطان است وبس
خاصه آنشاه که رشک چــشم دوران است و بس
شـاه شــاهان هــم امان الله افــغان است و بس
حامــــی ملت هم او شد ماحی بدعت هم اوست
بازوی دولـت هـــم او آمـــدایـن دولـت ازوست
رافع احکام شـــرع و حـشمت و شـوکت ازوست
مرحبا که این تاج و تــخت و حشمت و شــوکت ازوست
مهرتابان هــــم امـان الله افــــغان است و بس
دوش با مــــن هـــــاتـــفـی گفتا به آواز بلند
آفــرین صـــد آفــــرین بــــر پادشاه ارجـمند
صید او شــــد دیــــن و دل از نطقهای دلپسند
جمله بد خواهان او گردیده ســر انــدر کـــمند
زیـب افـــغانان امــــان الله افــغان است و بس
دولت رومــــی وچــــینی با فـــرنگ وروسیان
نیز با آلــــمان وجـــرمن با شــــهی ایــرانیان
جـمله راچون طفل بازی هوش دان نسبت به آن
هــــر یــکی را از دوام سلطنت مــایوس دان
چون هراسان از امــان الله افــــغان است و بس
آفـــتاب عــــدل او انـــــدر جـهان تابنده باد
مملکت بر ایــــن جــهانــدار نیکــو پاینده باد
دیـن ودولت از حــــمایـت های او فرخنده باد
دوســــتانـش سـرفـراز و دشمنش شرمنده باد
جسم مارا جان امــــان الله افـــغان است و بس



گـــر خـدا نا خواسته اصناف کفر از هـــر طرف
خُطه افغانــــستان را از حـــسد ســـازد هدف
آن زمان از خاک پایت سرمه ســــازیم از شرف
کافـــــر انـدر قصد جان ما رسد خنـجر به کف
دافع ایــــشان امـــــان الله افـغان است و بس
ســــایه عــــدلت اگـــــر بـر مـا نیفتد حسرتا
جـــــمله افغانــــستان افـغان کنان واســـوئتا
آن زمـــــان قــــــدر تـرا دانند اعلی حضرتا
گرتو برســـروقت شـان باشـــی به ایشان دولتا
مصدر احسان امـــــان الله افـــغان است و بس
صــــد هــــزاران از تشـــکر بــر وجود پادشاه
خواصه اعلی حضرت غـــازی که باشـد دین پناه
بـیرق دین بــرتر است در عهد تـــو از مهروماه
عــاقــبت بــدخـــواه تو گردد ذلیل و رو سیاه
شحــنه دوران امــــان الله افـــغان است و بس
با جــــلال قـــــدر خـود ای خالق کون ومکان
هم باعراز و باکــــــرام نبـــی انـــس وجـــان
داراعــــلی حــــضرت غـــازی مــارا در امان
تا شـــــود انـــــدر تــــرقی خطه افغانستان
سرمد شاهــان امــــان الله افــغان است و بس
مــــدتـــی شـــد مـدحتت ایشاه غازی میکنم
این مدایح بــر امــــید سر فـــرازی مــــیکنم
بســــکه مــــشتاقـم بمدحت پا درازی میکنم
بال حقیقت من نـــه زراقــــم نـه بازی میکنم
مشفق حـیران امــــان الله افـــغان است و بس