top of page

قُفـــل خـــــــرد را بگـــشاد از کلید باز نوشت اســـت بـــــخط سـفید
خوب نظر کن که چه تـدبـیر کـــــرد خــــط خـــوش وساده تحریر کرد
دســـت تـــــضـرع بــــخـداونـد کار چـــــشم اجابـت بــــره انـــتظار
فـــتـنه وآســـــیب ز شـه دور بـــاد مـــــدعـــی دولــــت او کور بـاد
چشم جــــهانــــرا که خدا آفــــرید بـــهتر ازیــــن شـــاه و دبیر ندید
وقت سحر بـــود بـــــلاشـک وریــب بـــاز رســــیدست بگوشم ز غـیب
این چه امــــیر اســـت مبارک رقــم وه چــــه دبــــیر است تبارک قلم
زین دو خـــدا داده جـــــهان تازه باد مــملکت از هـــــردو پـر آوازه بـاد
جـــمله دعـــا هـــــای اجـــابت اثر اســـمی ایــــن هر دو نجابت گُهر
بار خــــــدایـا کــــه بعز رســـــول بر حق شــان ســــاز یکایک قبول
تا شده حیران دعا گــوی شان
از همه جادیده ودل سوی شان

bottom of page