به همان اندازه که حیران به شیخ کامل مخلص وجان نثار است به همان اندازه از شیخ ناقص متنفر ودر کنارست طوریکه میفرماید:
شیخ ناقص با دو قــسم است ایــــــعزیز گر تــرا پاهــــست از هــــــر دو گریز
حق ترا داده تـمیز وعـــــقل و هــــوش هــر دورا ســـــازم بـــیان وگیر گوش
ناقص آن باشد کـــه خـــــود جاهل بود قـول وفــــــعل او همه بـــاطــل بود
اعــــــتـقـادش هـــــست بـر راه خطا از ره جـــهل و عـــــناد وهــــــم ریا
آنــــکه پـــــــیرش همـچو او نادان بود راهـــبر بـــــر هــر دویش شیطان بود
انــقص اســت او ای بـــرادر گــوش دار تا تــــرا شـــیطان چــو خر نبود سوار
از دو ناقــــص انـــقص آیـد در وجـــود پیر آتــــش مـــخلصانش همــچو دود
دود آتـــــش طـــبع شـان شد سرکشی سرکشانـــــــرا نــیست جای دلخوشی
هر که شـــــــد افتاده در راه ســــلوک میشـــود مـــــحبوب اعـــیان و ملوک
شیخ کامــــــل را هــــــمه باشد غلام الامـــان از شـــیخــــکان نیم خـــام
شیخ جاهل را چــــرا شیــطان ســــوار میشـــود ای ارجــــــمند کامــــــگار
زانکه او خود از لصــــوص دیــــــن بود دزد را کـی دیــــن وکــــــی آئین بود
دیـــــن نمـــــیداند کرامت میـــــکند جمله شـــیخانــــرا حــــقارت میکند
گر صـــــــفائی باطــــــن زین جاهلان بر خـــــــــلاف شـــرع میگردد عیان
در بزرگیش کـــــجا گـــردد دلــــــیل بلکه اسـتدراج شــــد بـی قـــال وقیل
جوگـــیان هــــــند راهـــــم این صفا میشــود ظاهــــــر زکــــــردار خطا
***