حضرت حیران بجواب پورش چنین فرموده اند
اول از طبع خود ســــر کـــــن سخن را وزان خون جــــگـــر کـن انجمن را
پـــــــری از آدمــــــــی بیــگانه باشد بــــــشو همخانه آهـوی خـــــتن را
زدل تنــــــگی اگـــــر خاطر ملــــولی ز جانـــــی خویش کن طرح چمن را
کجی بگـــــــذار راه راســـــــتان جـو مرنــــجان بیـگـــــــناهان ز من را
چو فیروزه مکن تـــــرک تــــــن وجان چه نفع ازجان کـنی مـــــرکوه کن را
لــــــــب مـــــرجانی خــــوبان دنیا نــــیارد بارجــز درد و مـــــــحن را
ره آزاده گان دهـــــر را گـــــــــــــیر مــــــــکن اندیشه گــــور و کفن را
بگو بشنو دیــــگر خامـوش مــــــنشین که تا مــوعظه گــــــردد مرد وزن را
چو حیران جهد کن بر علم ودانش
مشو مصحوب جـهال وطـــــن را