در باره پیر فاریاب
بوده ام بیـــــدار یا بـــــــودم بـخــواب کاین چنین فـــــــرمــود پـــیر فاریاب
بر جوانی بـــــنده گــــی کــن ورنه زود می کـشی افســــوس ایــــام شــــباب
نیست دنـــــیا را اســـــاســـی محکمی چــون حـــــبابی اسـت انــدر روی آب
پس نمی شـــــاید کـه سازی اعـــــتماد بر بــنای کاخــــرش بـاشـــد خـــراب
گر ترا بـــخت وســــعادت همـــره است رو بـه نـــــزد مـــــــرشد عالی جناب
نوش کـــــن از دســـت آن شـاهـد مدام ساغـــرو پـیمانه وجـــــامی شـــــراب
تا ز یـــــمن شـــــاهـد خـورشـــید رو باطــــــنت روشن شــــود چون آفتاب
تو فقـــــیری ایــن نصـیحت همچو گنج ای جـــوان از پند پـیـــــران رومــتاب
بر حیات خویش تا هنگام مرگ
هست حیران کلب پیر فــاریـاب