در مدح شاه عادل و وزیر عاقل
دوش شـــــــنـیـدم ز پـــــــــیر خرد مژده همـــیداد ز حـــــــــی صمد
هــــست دریـــــن وقـت امـیر کبـــیر باز بــوی طــــرفه جــــــوانی دبیر
شاه بــــه تـــــــیغ اسـت وعلم سر بلند هست دبـــیرش بـــه قـــلم سر بلند
جـــدول گـــــــیتی به قلم تازه کـــرد سر خط شاهــنشهی آوازه کـــــــرد
چـــــون بنـــــوشت اســت بخط سیاه ثابت و قائـم شــــهی عــــــالم پناه
باز نـــــوشــت ورقـــــم کرد بسفـــید دولت این شاه بــــود بـــر مـــــزید
بـــــاز رقــــــم زد بـــــخط لاجــورد مدعـــــی شـــاه بــــود رنـــگ زرد
پس بـــخط ســـبز رقــــم زد دبـــــیر کــــرد تـــــــضرع بــــخدای کبیر
کز کـــــــــرمت ای احــــد بـی نــیاز بر دو جـــهان شـاه بـــود ســــر فراز
باز نـــــوشت بــــــــخط لالـه رنـــگ دشمن شه بـه کـــه بـــود زیـر سنگ
کرد رقـــــــم بـــــر خط زردچوبه رنگ تابـــع شــــــه بــاد ز روس و فرنگ
نـــــیز رقـــــــم زد بخط خــاک داش خــاک کــف پـاش ز زنــگ و حـبش
خــــــــتم دعــــا کرد درین هفت لون شامـل اشـــیاء است بـصحرای کــون
گر چه جوانـست به سال ایـــن دبـــــیر هـست بـه فـــرهنگ و بـه تدبـیر پـیر