- يك برخورد آگاهانه :
با اينكه حضرت حيران به بزرگوار حافظ ارادت فراوان نشان داده در ديوان غزليات شان واژه "مي" وباده در معني صريح بكار گرفته شده است واين خود مي رساند كه حيران قصد تقليد محض را از حافظ نداشته است با توجه به واقعيت زندگي ومحيط خويش پاره از بيان حافظ را درين عرصه براي خويش قابل استفاده ندانسته هيچگاه خود را به باده كشي ورندي متهم نكرده است دراين زمينه شعر حيرانرا باين مضمون ميخوانيم:
گر تُرا بخت وســــعادت بــــهره است روبـــــه نزد مـــرشد عـــــالي جناب
نوش كـــن از دســــت آنـــشاه مدام سـاغـــرو پيـــــمانـــه وجـــام شراب
و يا
مي را ز دست دوست گـــرفتن علي الصباح
انـــدر ميان شيشه مينا چــه خوشنما است
حيران به ذكر كلمه مرشد ، عاليجناب و دوست منظور خود را از شراب وپيمانه بوضوح بيان ميدارد وبايد تذكر داد كه حيران در همه ديوان خويش بيش از نه يا ده مرتبه باين باده نوشي صوفيانه نمي پردازد.