چشم مهتاب گریست از غم تنهایی من
رنگ پاییز تو افتاد به زیبایی من

گل رخسار من و زمزمه باد خزان
می‌برد تا به کجا قصه‌ی رسوایی من

باغبان تا که بکارد گل افسون تو را
پیله‌ی عشق تو ابریشم رویایی من

آتش عشق تو لبریز کند جام وجود
بوی خاکستری از، کاکل خرمایی من

عاقبت ترک کند این نفس خسته مرا
برود از تپش سینه، شکیبایی من

شعر و تصوير از بانو:
☆|صفیه میلاد|☆