
حمزه «بیدل»
مرحوم حمزه «بیدل» باشندهٔ قریهٔ خواجهزور، که منطقهای است میان ولسوالیهای ساغر و فرسی، در ناحیهای به نام هنوت، در قرن سیزدهم زندگی میکرده است. ایشان اهل طریقت نیز بودهاند و زیارتشان به نام زیارت خواجهزور مشهور است. در اینجا نمونهای از کلام موصوف:
خواجه زورم، خواجه زورم، خواجه زور
در نسب سادات و از سادات غور
بندهٔ حق، امت پیغمبرم
دوستدار چهار یارم غرق نور
نقشبندیام، مجددی بدان
فکر و ذکرم با جمعیت در حضور
مرشد من شاه ولیالله بود
هست از یُمنش دل من پر ز نور
مقصد من هست دیدار خدا
نه به جنت میل دارم نه به حور
حمزه «بیدل» به عشق و عاشقی
مشتغل میباش تا در نفخ صور
عزیزان مبتلای یار باشم
ز عشقش دیده خونبار باشم
منم مجنون به دامان بیابان
رفیق سنگ و کوه و خار باشم
ندارم درد دیگر جز غم یار
ز هجر روی وی بیمار باشم
به فکر و جستجوی روی یارم
ز فکر روی زر بیزار باشم
به حمد الله ز الطاف خداوند
به کار آخرت هوشیار باشم
به هر ساعت شب و روز و مه و سال
طلبگار وصال یار باشم
ایا (حمزه) خراباتی شدم من
به کنج خانه خمار باشم




.png)