دیشب از تلخیِ دودِ نفسم ترسیدم
از درختی که بنا شد قفسم، ترسیدم

از تبِ عاطفه، لب رویِ لبم گل زده بود
از عبورِ نفسِ بی‌جرسم ترسیدم

ظاهرن خلقِ خدا دور و برم می‌چرخند
از ندایِ دلِ بی‌هم‌نفسم ترسیدم

از تو و از خود و از نامِ بشر بیزارم
از خدایِ که نشد دادرسم ترسیدم

#راحله یار