بامن بمان که بودن بامن، همیشه نیست
بودن گذشتنی ست، نبودن همیشه گی ست

از راه نارسیده ولی رفتنی ستیم
آری! برای بودن ما، مهلت کمی ست

حالا که فرصت است
عزیز دلم!
بخند
فردا برای خاطره ها می توان گریست

تنهاییِ مرا به سلامی ترانه ساز
عاشق ترم ببوس، که این عین زنده گی ست

* * *

ناگاه ازکناره ی متروک، عابری
-شاید که پوزخند زند: این مزار کیست؟!

#سید ضیأ الحق سخا