
عبدالکریم ساغری
مرحوم حاجی مولوی عبدالکریم «ساغری»، فرزند غلام رسول و ولد عبدالصمد، در سال ۱۳۱۸ ه ش در قریه ده قاضی، ولسوالی ساغر، ولایت غور متولد شد. ایشان از یک خانواده علم و هنرپرور برخاسته و از کودکی علاقه و استعداد در علم و ادب نشان داد.
تحصیلات اولیه: در پنج سالگی در خانه و مسجد شروع به درس کرد و در هشت سالگی وارد لیسه شیخ محمد ساغری شد. در سن ۱۴ سالگی فارغ شد و به دلیل شرایط دشوار امکان ادامه در فاکولته برایش فراهم نبود، به تحصیل علوم متداوله دینی پرداخت.
فعالیتهای علمی: وی به مدت ۱۰ سال به عنوان استاد در بخش علوم دینی در ولسوالیهای تولک و ساغر، ولایت غور فعالیت نمود.
شخصیت: مرحوم ساغری انسانی پُر عاطفه، صادق، باتقوا و فصیح بود و به طریقت نقشبندیه علاقمند بود.
شاعر و عارف: ایشان آثار شعری در قالب مثنوی، غزل، رباعیات، مخمس و همچنین آثار دینی و اجتماعی داشت.
آثار منتشر شده
عقایدری
دیوان «ساغری»
نوحه وطن
پیام وحدت
وعید دشمن
نصیحت الاخوان
کتب الاحکام
محمد «ص» در شیرخوارگی
نمونه اشعار
بگفتم از محمد خصلت و خو
شنیدم جمله را ای یار دلجو
که بوده نیکگوی و نیککردار
همه بشنیدی ای یار وفادار
بگیر با خود درس عبرت از او
که باشد جملگی اطوار از او
توئی ای ساغری عاشق به دیدار
چو بوده نیکگوی و نیککردار
خموش ایندم چو مرغ طبع خموش است
قلم بردار هر وقت به هوش است
صفای قلب تو از گفته او
شعاع هر دو چشمت کرده او
ترا باشد به مهشر دستگیری
اطاعت زوکنی شخص دبیری
ز ساغر جام را درس سر کشیدی
بدیدی از نصیبت هر چه دیدی
بگشتی ساغری با دشت و دامان
به ده و شهر و قریه و بیابان
بگفتی از صفا و سیرت او
همه فرزنگی و غیرت او




.png)